Jongleren met beperkingen (STG)

Honderd jaar kinderrevalidatie was de aanleiding tot het laten verrichten van een langetermijn-verkenning naar het revalideren van kinderen door de Stichting Toekomstscenario’s Gezondheidszorg (STG). In het STG-rapport 'Jongleren met beperkingen' zijn in overleg met het veld enkele mogelijke scenario’s voor het toekomstig revalideren met kinderen beschreven (Mos, Jurg & Leenders, 2000).

In het rapport zijn de volgende vier aanbevelingen opgenomen:

• Beschouw ouders als de beste partners in het revalidatieproces en zorg er daarom voor dat ze zich gehoord weten, dat ze geïnformeerd zijn en biedt ze de noodzakelijke psychosociale steun aan, zodat de ouders zelf zo goed mogelijk kunnen blijven functioneren. Anders gezegd: wees zuinig op de spil, help ze met vraagverduidelijking en indien nodig met een onafhankelijke, ervaren cliëntenbegeleider. 
    
• Ontwikkel een gezamenlijke visie op het revalideren met kinderen, waarbij explicitering van de zorgvraag en een steeds weer passend individueel hulpaanbod het sturende principe zijn. De vakgebieden kunnen zich niet permitteren om er verschillende, tegengestelde visies op na te houden. Als verschillen de disciplines, de basisbehoeften van kinderen en de ouders blijven gelijk.
    
• Reflecteer over de mogelijkheden om zoiets “ongrijpbaars” als emancipatie, maatschappelijke participatie en het krachtenveld daarom heen te beïnvloeden. Natuurlijk is het frustrerend als een maatschappij niet ontvankelijk is voor gehandicapte kinderen en jongeren. Maar het behoort tot het domein van iedere professional binnen de kinderrevalidatie en het onderwijs om ook oog te hebben voor de maatschappelijke context waarin je je inspanningen niet tevergeefs wilt uitvoeren. De echte professionals willen niet zonder de kracht van de ouders. 
    
• De disciplines moeten worden versterkt door goed onderzoek, waarin multidisciplinaire uitkomsten het toetsingskader zijn. Goed evaluatieonderzoek is een vereiste om op termijn financiering veilig te stellen, het gebied een volwassen reputatie te geven en de ruimte te scheppen voor optimale sociale integratie. Een adequaat registratiesysteem is onontbeerlijk, want één meetpunt is géén weetpunt. Daarvoor is het vak te moeilijk en zijn de belangen van de kinderen te groot.