Het rapport “Jongleren met beperkingen” was voor de beroepsverenigingen van de revalidatieartsen (VRA), orthopedagogen (NVO) en psychologen (NIP) mede aanleiding om een gemeenschappelijke visie en aanbevelingen te formuleren onder de titel “Gezamenlijke visie op kinderrevalidatie” (Meester et al., 2003).
De doelstelling binnen de kinderrevalidatie wordt hier als volgt beschreven:
Het scheppen van voorwaarden binnen het kind én in zijn of haar omgeving om deelname aan het maatschappelijk leven (in ICF-model: participatie en autonomie) mogelijk te maken. Belemmeringen daarin dienen te worden opgeheven, waarbij er aandacht moet zijn voor ieder domein van het menselijk handelen (ICF: activiteiten en basisfuncties)
Uitgangspunt hierbij is dat bij alle interventies binnen de kinderrevalidatie het kind en zijn ontwikkeling centraal staat in al zijn aspecten.
De beroepsverenigingen komen tot de volgende conclusie en aanbevelingen:
- Er zijn meer doelgroepen die kunnen profiteren van de specifieke revalidatiemethodiek. Te denken valt aan chronisch zieke kinderen, lichte NAH, kanker, hartafwijkingen enz..
- Het kind maakt deel uit van het gezin. Het gezin is dus deel van het revalidantsysteem dat elkaar over en weer beïnvloedt, waardoor het belangrijk is om meer tijd en aandacht te besteden aan systeemdiagnostiek en gezinsbegeleiding. Daarnaast heeft het gezin (of gezinsleden) zijn eigen hulpvragen, waarvoor ondersteuning in praktische zin wenselijk is.
- Goede communicatie is essentieel voor een goed verloop van het revalidatieplan. De communicatieve vaardigheden van teamleden zijn essentieel om zowel de teamcommunicatie effectiever te maken als ook de hulpvraag van ouders en kind goed in kaart te kunnen brengen.
- Er zou meer vanuit de algehele behandelindicatie en zorgbehoefte van kind en gezin gewerkt moeten worden, zonder dat financiële kaders beperkend zijn. Ontschotten, samenwerking, netwerken en ketenzorg moeten veel meer aandacht krijgen.
